Unieważnienie ślubu kościelnego

Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela – takie słowa słyszymy na ślubie kościelnym. Jednak są osoby, które starają się o tzw. kościelny rozwód. Warto zwrócić uwagę na fakt, że nie ma czegoś takiego jak rozwód kościelny, czy „unieważnienie” ważnie zawartego małżeństwa. Mówienie o tzw. rozwodach kościelnych wobec niepodważalnej prawdy o nierozerwalności małżeństwa sakramentalnego jest nieporozumieniem.

Orzeczenie rozwodu wiąże się w przypadku sądu cywilnego stwierdzeniem, że nastąpił całkowity i trwały rozpad pożycia małżeńskiego. Natomiast sąd biskupi stwierdza czy małżeństwo było ważnie albo nieważnie zawarte. Koncentruje się na jego początkach. Sprawdza, czy istniały przeszkody niepozwalające na zawarcie małżeństwa.

Człowiek stając przed ołtarzem ślubuje miłość, wierność, uczciwość małżeńską i że nie odejdzie od drugiego człowieka dopóki śmierć ich nie rozłączy. Tak sobie przysięgają w dniu ślubu ludzie z sercami pełnymi nadziei i miłości. Jest to takie jakby zawarcie umowy. Okazuje się jednak, że są osoby, które idą do ołtarza i ślubują coś czego nie są w stanie dotrzymać. Powodów złamania danego słowa jest wiele – choroba psychiczna, której w tym momencie nie widać, albo niedojrzałość małżonka. Innym powodem jest tak zwana symulacja czyli człowiek ślubuje tylko słowami, a wewnętrznie jest przekonany, że nie będzie wierny lub myśli – „ja i tak Cię zostawię”. Jest to sfałszowanie przysięgi małżeńskiej.

Co roku do polskich sądów biskupich wpływa 3,5 tysiąca wniosków o orzeczenie nieważności sakramentu małżeństwa. Polska zajmuje drugie miejsce w świecie pod tym względem. Wyprzedzają nas jedynie Włosi. Porównując się z innymi krajami trzeba wziąć pod uwagę, że w Polsce większość społeczeństwa to katolicy. Nie wiadomo, czy taka decyzja wynika z mody, czy ze wzrostu świadomości wiernych, że mają taką możliwość.

Najwięcej do sądów biskupich zwraca się młodych ludzi, gdyż wiedzę oni najwięcej na ten temat z kursów przedmałżeńskich i katechez. Również o unieważnienia małżeństwa starają się ludzie w średnim wieku, którzy mają już 20-letni staż, a nawet więcej.

Ustalenie ważności lub nieważności zawartego małżeństwa jest bardzo ważną sprawą dlatego Kościół nie może podjąć pochopnej decyzji. Najpierw sprawę rozpatruje sąd pierwszej instancji, później trafia ona do sądu drugiej instancji po potwierdzenie. Jeżeli w obydwóch przypadkach zostanie unieważnione małżeństwo to strony są stanu wolnego.

Najpopularniejsze powody zgłaszane przez osoby, które starają się o unieważnienie małżeństwa to niezdolność psychiczna do podjęcia obowiązków małżeńskich, alkoholizm, narkomania, czy niedojrzałość osobowości. Zdarzają się również przypadki, że któryś z małżonków nie potrafi odłączyć się od rodziców i na przykład matka jest dla mężczyzny ważniejsza jak żona. Jest to również dowód niedojrzałości i może być uznany za powód do wystąpienia o stwierdzenie nieważności małżeństwa.

Zapytaliśmy wybranych mieszkańców Stalowej Woli co myślą o unieważnieniu małżeństwa zawartego w Kościele. Jak powiedział nam pan Michał – „dla mnie to jest nie do pomyślenia. Skoro decyduję się na małżeństwo z drugim człowiekiem to nie po to, żeby go zaraz zostawić. Przed Bogiem przysięga się na całe życie – dopóki śmierć nas nie rozłączy dlatego nie można tej przysięgi ot tak zerwać, czy unieważnić. Jeżeli będziemy tak postępować to dojdziemy do jakiejś paranoi. Dzieci będą wychowywać się w niepełnych rodzinach, ludzie nie będą szanować związku małżeńskiego i dokąd wtedy dojdziemy? Przecież kiedyś przyjdzie ludziom ponieść konsekwencje takiego postępowania. Jestem za trwałością małżeństwa i wytrwaniem w przysiędze – miłości, wierności, uczciwości małżeńskiej i bycia razem aż do śmierci”.

Inne zdanie na ten temat ma 23-letnia pani Karolina – „jeżeli ludzie nie mogą się porozumieć i uważają, że popełnili błąd to powinni mieć możliwość się rozstać i ułożyć sobie życie z kimś innym. Ponadto jeśli nie mają dzieci to tym bardziej, bo przecież nic ich nie łączy”. Zapytaliśmy panią Karolinę co z miłością, czy ona nigdy tych ludzi nie łączyła? „Najprawdopodobniej nigdy jej nie było. Może podobali się sobie, chcieli być razem, a po ślubie skończyło się.” – powiedziała pani Karolina.